What’s new?

Wat zou het fijn zijn de sombere wintermaanden achter ons te laten en opgewekt voorwaarts te gaan op de zonnige paden die voor ons liggen. Helaas blijkt die vlieger voor veel mensen niet op te gaan en dat is jammer. Naar het hoe en waarom blijft gissen. Een artikel met de titel ‘Het gaat goed- waarom zijn we dan opeens zo somber?’ besloeg 21 februari jl. de voorpagina van de NRC en werd mede daardoor weer het gesprek van de dag(en).

Ja, natuurlijk moeten we met een kritische blik blijven kijken en misschien moet de hele samenleving wel op de schop, met alle soms wellicht onaangename situaties tot gevolg, maar nieuwe, andere, tijden zijn van alle tijden. Wat de toekomst brenge moge, staat vooralsnog in een glazen bol of koffiedik geschreven, we weten het niet en met name dat zit ons behoorlijk dwars.

Het beeld dat wij opgebouwd hebben, na jaren van voorspoed en vrede in ons hoekje van de wereld, is geen reëel beeld. Nu wij door de ontwikkeling van internet globaal zijn gaan denken, zijn wij ons gaan realiseren dat deze, onze, status quo uitzonderlijk is. Met alle commotie van dien.

Maar jongens, meisjes too, what’s new?
De toekomst ligt achter ons, kijk wat de mensheid allemaal te verstouwen heeft gehad, evenals de planeet waarop wij leven.
Grote omwentelingen hebben altijd onbestemde angstgevoelens opgeroepen en hebben altijd zowel positieve als negatieve gevolgen gehad.

Onze blik op de wereld is altijd gekleurd geweest door tijdgebonden morele beginselen, politieke en sociale opvattingen, technische ontwikkelingen en wat al niet meer. Het wiel, de boogconstructie, de klok, drukpers, stoommachine, penicilline, computer en internet, om enkele ‘mindfuckers’ te noemen, hebben grote opschudding veroorzaakt. In retrospect hebben deze omwentelingen in de meeste gevallen een positief effect gehad op de vooruitgang.
Daarnaast kan wat nu als ‘normaal’ beschouwd wordt, in de toekomst het predicaat abnormaal krijgen en vice versa. De samenleving verandert door automatisering/digitalisering echter wel in een hoger tempo. Deed men er vroeger eeuwen over om zich aan te passen aan een nieuwe maatschappij, nu kunnen grote veranderingen zich binnen één mensenleven voltrekken. Twee generaties geleden waren wij in oorlog, was er groot leed en armoede. En op dit moment zijn wij maar een enkele generatie verwijderd van de mensen die op krakkemikkige klapstoeltjes in de berm naar wonderbaarlijke auto’s en vliegtuigen keken …dat was kortgeleden nog een serieus tijdverdrijf! Ook pafte iedereen er toen lustig op los en sneed de heer des huizes het vlees op zondag. Anno 2019 liggen zowel autorijden, vliegen als roken ‘onder vuur’, evenals vleesconsumptie en genderidentiteit.

De afgelopen decennia hebben de westerse wereld in rap tempo welvaart gebracht, maar de welvaartsboog kan niet altijd gespannen zijn. In een maatschappij die continu in beweging is, moeten steeds opnieuw prioriteiten verlegd worden, dat hoeft echter niet te betekenen dat de welvaart afneemt, het betekent wel dat de mens meer waarde gaat hechten aan andere dan materiële zaken voor zijn/haar welbevinden. Dat vereist een voortdurend meebewegen op de golven van de verandering.

Een zorgeloos bestaan bestaat niet. Het klimaatprobleem is groot, de krachten van de natuur zijn niet te onderschatten. We zullen ons met ziel en zaligheid moeten inzetten voor duurzaamheid.
Dat vereist aanpassingen, het is de (levens)kunst daarop in te spelen en die veranderingen te implementeren in ons bestaan. Wij zullen met voortschrijdend inzicht en gezond verstand nieuwe situaties het hoofd moeten bieden.
Positief en met de nodige relativering ten opzichte van onszelf, de nietige mens. Zeker nu wij globalistisch groot denken, zou een ‘helicopterview’ ons boven het sombermans denken uit kunnen tillen.

Met gezond verstand en wijs geduld een brave new world tegemoet treden. Zorgvuldigheid betrachten, Jah! dat is onze insteek, zeker ook waar het ons specifieke, intermenselijke, toekomstgerichte vakgebied betreft.